Techniek

De techniek van de Furka-Bergstrecke

Een spoorlijn in de Alpen is een technische uitdaging. In de bergen is er nauwelijks ruimte om een spoorbaan in een rechte lijn en horizontaal te bouwen. Er zijn tunnels en krappe bochten nodig.

De Furka-Bergstrecke is bijzonder vanwege:

  • Smalspoor
  • Tandstaaf
  • Sneeuwruimen
  • De Steffenbachbrücke
  • De Furka-Scheiteltunnel
  • De keertunnel
  • De stoomlocomotieven en de historische rijtuigen

De beschikbare ruimte dwingt ertoe om bochtige spoortracés te bouwen. Dat kan makkelijker als er geen normaalspoor (een spoorwijdte die in Nederland voorkomt) maar smalspoor wordt toegepast. Smalspoor is er in verschillende maten. Het spoor van de Furka-Bergstrecke heeft een spoorbreedte van 1000 millimeter.

Omdat het spoor ook ‘de hoogte’ in moet, zijn de hellingen relatief steil. Stalen wielen op stalen spoorstaven glijden makkelijk. Om te voorkomen dat treinen naar beneden glijden of niet naar boven kunnen komen heeft het spoor in het midden een tandstaaf. De locomotieven en rijtuigen hebben een tandwiel, dat in deze tandstaaf grijpt. De foto’s laten zien hoe dat werkt.

In de winter valt er veel sneeuw. In de hoger gelegen delen op het traject kan wel tot twintig meter sneeuw liggen. Lawines – zowel met sneeuw als met grond, modder en rotsblokken – komen regelmatig voor. Elk voorjaar moeten sneeuw, modder en rotsen worden weggeruimd zodat aan het begin van het rijseizoen de spoorbaan vrij is en veilig bereden kan worden. De foto’s laten zien hoe dat werkt.

Lawines komen soms via de dalen naar beneden. Een dal is dan een soort ‘afvoergoot’. De Furka spoorbaan loopt door het dal van de rivier de Furkareuss en kruist dan zijdalen. Het zijdal met de beek de Steffenbach is berucht om zijn lawines. De eerste stenen spoorbrug over de Steffenbach is al in het eerste jaar na de bouw door zo’n lawine compleet verwoest. Ook de tweede brug van blokken graniet redde het niet. Daarna is gekozen voor een constructie die elk jaar in herfst wordt ingeklapt en in het voorjaar weer wordt uitgeklapt. De foto’s laten zien hoe dat werkt.

De Dampfbahn Furka-Bergstrecke (DFB) rijdt op 2160 meter boven zeeniveau door een 1874 meter lange tunnel. De Furka-Scheiteltunnel verbindt de Zwitserse Kantons Uri en Wallis met elkaar. Aan de Urner zijde van de tunnel ligt station Furka, aan de Walliser zijde station Muttbach-Belvédère. De foto’s laten wat meer zien van de tunnel.

Tussen Gletsch en Oberwald bevindt zich een zogenaamde keertunnel. Omdat de trein in dit deel van het Rhônedal een grote hoogte moet overbruggen, is in de berg een tunnel uitgehakt die niet gewoon rechtdoor loopt, maar in een spiraalvorm. Zo komt de trein na bijna een complete cirkel te hebben gereden een flink stuk lager weer uit de berg.

De stoomlocomotieven hebben letterlijk een wereldreis achter de rug. Zij zijn door vele vrijwilligers gerestaureerd en zij worden door hun ook goed onderhouden. Ook de rijtuigen worden door vrijwilligers gerestaureerd en onderhouden.

Treinreiswinkel

advertisement

Mixmediastore.com

advertisement

Fotogallerij

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "cookies toestaan" om u de best mogelijke browse-ervaring te bieden. Als u deze website blijft gebruiken zonder uw cookie-instellingen te wijzigen of als u hieronder op "Accepteren" klikt, stemt u hiermee in.

Sluiten